Souvenirs from the sea ของรักษ์จากทะเล

April 21, 2019
by ปธิชา ถ้อยอาศัย

สาวใต้ใจเต็มผู้ใช้มุมมองทางศิลปะผสมผสานกับเรื่องราวจากท้องทะเล สร้างสรรค์เป็นกระเป๋าสไตล์เรียบๆ ที่มีเสียงคลื่นเบาๆ

"ทะเลไทยสวยงามไม่แพ้ชาติใดในสามโลก!" คนรักทะเลไทยคงอยากจะตะโกนอย่างนั้นดังๆ แม้จะมีคนไม่ดีแอบทำร้ายทะเลอยู่บ้าง แต่ก็นับว่ายังดีที่กระแสรักสิ่งแวดล้อม รักทะเลไทย ไม่เคยจางหายไปนาน สุดท้ายแล้วก็จะกลับมาเสมอ

วิยะดา โค้วศานติ สาวใต้ใจเต็ม รักทะเล อยู่กับทะเล เห็นทะเลมาตั้งแต่เด็ก ดำเนินชีวิตอยู่บนแถบชายฝั่งอันดามัน ตั้งแต่บ้านเกิดที่จังหวัดตรัง แม้จะย้ายไปเรียนและทำงานเป็นกราฟฟิกดีไซน์เนอร์ที่จังหวัดภูเก็ต  เมื่อแต่งงานมีครอบครัวก็ได้ย้ายมาอยู่กระบี่ ซึ่งก็คือทะเล มันคือความผูกพันจริงๆ และทำที่พักเล็กๆ ที่อ่าวน้ำเมาในชื่อ "Krabi Heartel :: the Painting Rooms" ก็ยังรักทะเลไม่เสื่อมคลาย เพราะมันเป็นรักที่ฝังใจไปแล้ว

6

เพราะรักทะเล ผูกพันกับทะเลมาตลอดชีวิต พอเห็นขยะที่คลื่นซัดมาติดหาด บวกกับวิญญาณความเป็นนักออกแบบในใจ เลยคิดว่าน่าจะทำอะไรบางอย่างกับขยะเหล่านั้น

"ปกติทุกๆ เช้าจะพาลูกชายไปขี่ม้าที่ชายหาด ก็จะเจอพวกเศษอวน ลูกทุ่น รองเท้าแตะ ไฟแช็ค เหยื่อตกปลาพลาสติก ขยะต่างๆ ที่คนทิ้งลงไปในทะเล แต่ละปีทะเลซัดขึ้นมาเยอะมาก

โดยเฉพาะช่วงหน้ามรสุม บางวันเราเจอขยะริมทะเลเยอะมากจนแอบตกใจว่าทำไมมันเยอะขนาดนี้ ก็เกิดความคิดว่าขยะพวกนี้ดูๆ ไปก็สวยดีนะ น่าจะเอามาทำอะไรได้” วิยะดาเล่า

จากคำว่า “น่าจะเอามาทำอะไรได้” จากที่ปกติจะชอบเย็บกระเป๋าผ้าไว้ใช้เอง ไว้แจกเพื่อน สุดท้ายจากขยะทะเลที่เก็บกลับมาก็กลายร่างเป็น“กระเป๋า” ของใช้ติดตัวสบายๆ ที่สาวๆ ใช้ได้ทุกวัน ด้วยความคิดที่ว่าถ้ากระเป๋าเหล่านี้มีคนใช้มากขึ้นก็น่าจะเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยลดขยะจากทะเล และช่วยบอกเล่าเรื่องราวของการดูแลทะเลที่เธอรักได้ด้วย

27459392_1822274111403778_5608502177403130379_n

จากพื้นฐานการทำงานกราฟฟิกดีไซเนอร์ ทำให้วิยะดาใช้มุมมองทางศิลปะมาผสมผสานกับเรื่องราวจากท้องทะเล สร้างสรรค์เป็นกระเป๋าสไตล์เรียบๆ ที่มีกลิ่นทะเลจางๆ และมีเสียงคลื่นเบาๆ

“เมื่อก่อนทำกราฟฟิก ทำสื่อสิ่งพิมพ์ ทำหนังสือ ก็ทำให้เราได้เรื่องของการออกแบบ การใช้สี จะใช้สีหลักเป็นสีอะไร จะเอาสีอะไรไปเข้าคู่ให้สวยงาม เหมือนกระเป๋าที่ทำบางใบจะใช้อวนเก่า มาทำ ก็จะได้สีเขียวหม่นๆ เราก็จะใช้สีเขียวอีกโทนมาวางคู่กันก็จะดูสะดุดตาขึ้นแต่ไม่ฉูดฉาดมาก ส่วนผ้าที่ใช้ก็เป็นผ้าปาเต๊ะซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของทางใต้ ทำให้ได้เรื่องราวของความเป็นภาคใต้ของไทย ซึ่งไปกันได้ดีกับเรื่องราวของทะเล”

1 (2)

“พอมาทำเรื่องทะเล เรื่องขยะจากทะเลก็เลยใส่เรื่องราวของทะเลเข้าไป คอนเซปต์ก็คือของฝากจากทะเล Souvenirs from the sea จะดูว่าขยะที่เราเก็บมามีอะไรที่เอามาใช้ได้บ้าง เอามาล้างทำความสะอาด แล้วเอามาลองวางดูว่าจะเอาอันไหนมาแต่งกระเป๋า แล้วก็ดูว่าในทะเลมีอะไร กุ้ง หอย ปูปลา ปะการัง ก็จะใช้ขยะจากทะเลมาตกแต่งกระเป๋าให้เข้ากับเรื่องราวที่เราคิดขึ้นมาค่ะ” วิยะดา อธิบาย

โฉมหน้าของกระเป๋าที่ออกมาแต่ละใบจึงเปลี่ยนไปตามแต่วัสดุหรือ “ขยะ” ที่พบเจอจากทะเลในแต่ละช่วงเวลา ผสมผสานกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นในใจของ “ศิลปิน” ในเวลาที่ทำกระเป๋าแต่ละใบ

ส่วนเรื่องของช่องทางการเผยแพร่ผลงาน วิยะดาเล่าว่า ทำกระเป๋ารักทะเลมาได้ประมาณ 2 ปีกว่าๆ ที่ผ่านมาได้รับความสนใจจากโรงแรมชั้นนำหลายแห่งให้นำกระเป๋า “Souvenirs From the Sea” ไปวางในร้านของโรงแรม กับอีกทางคือมีร้านเจ้าประจำที่ภูเก็ตที่รับไปจำหน่ายต่อ

3 (1)

ลูกค้าสำคัญอีกกลุ่มคือนักท่องเที่ยวที่มาพักที่ "Krabi Heartel :: the Painting Rooms" ที่เห็นเจ้าของบ้านพักนั่งทำกระเป๋าหลายคนก็อดใจไม่ได้ที่จะต้องจับจองเป็นเจ้าของสักใบ

อีกกลุ่มคือลูกค้าที่เข้ามาเลือกชมและสั่งซื้อผ่านทางทางเฟซบุ๊ก

“หลักๆ คือลูกค้าที่ไปพักที่บ้านเราก็จะเห็นเราทำก็จะมาถามว่ามันคืออะไร เราก็จะอธิบายว่ามันคือกระเป๋าที่ทำจากขยะที่มาจากทะเลที่ค่ะ เป็นวิธีหนึ่งที่คนตัวเล็กๆอย่างเราจะได้มีส่วนช่วยลดขยะอีกทางหนึ่ง ถ้าเราทำแล้วมีคนชอบและเอาไปใช้ ก็เท่ากับเราได้ร่วมกันช่วยสิ่งแวดล้อมได้เหมือนกันเพราะกระเป๋านี้ใช้ขยะทะเลมาตกแต่ง คนที่ซื้อไปก็เอาไปตลาด ไปเที่ยวทะเลก็เอาไปใช้ได้ ก็จะช่วยลดการใช้ถุงพลาสติกด้วย”

ทุกวันนี้ นอกจากแสดงความรักทะเลด้วยกระเป๋าที่ทำด้วยมือทีละใบ ถ้ามีโอกาสก็พยายามจะเผยแพร่การทำกระเป๋าจากขยะทะเลให้ชาวบ้านและชุมชนต่างๆ เพื่อสร้างรายได้ให้ชุมชนและช่วยลดขยะให้ได้มากขึ้น

แม้ว่าเสียงตอบรับส่วนใหญ่ที่ได้กลับมาจะเป็นความงุนงงสงสัยเสียเป็นส่วนใหญ่ แต่ก็ตั้งใจว่าจะเดินหน้าทำสิ่งที่ชอบเพื่อทะเลที่รักต่อไป

“ทะเลแต่ละที่ที่เราไป ทั้งในกระบี่และที่อื่นๆ บางที่มีขยะเยอะมาก คือบางทีคนที่อยู่ตรงนั้นเค้าเห็นจนชินนะ เหมือนกับเป็นเรื่องปกติที่ชายหาดมีขยะ เราก็ไปชวนเด็กๆ ในหมู่บ้านช่วยกันเก็บขยะ เค้าก็งง...บ้าหรือเปล่ามาเก็บขยะบ้านเค้าชาวบ้านก็ชอบถามว่าเก็บไปทำอะไร บางที่ทรัพยากรขยะเยอะมาก เราเห็นชาวบ้านโดยเฉพาะแม่บ้านนั่งว่างๆ ช่วงกลางวัน รอสามีกลับจากทะเล เย็นช่วยสามีเอาปลามาขาย เราก็บอกว่าจะไปสอนให้ทำกระเป๋าเอาไม๊ เค้าบอกไม่เอา ไม่อยากทำ คือเค้ามองไม่เห็นว่าอันนี้มันขายได้ แต่บางคนเราบอกไปเค้าก็สนใจ บอกว่าวันไหนว่างมาสอนทำกระเป๋าหน่อย ก็ไม่เป็นไร จะมีใครสนใจหรือไม่มีเราก็ทำของเราไปเรื่อยๆ”

27750614_1823788894585633_1530724770208358846_n

แม้จะผิดหวังนิดๆ ที่หลายคนยังไม่สนใจกับปัญหาขยะทะเล แม้แต่หลายๆ คนที่อยู่กับทะเลเอง

“บางทีไปเห็นขยะที่ชายหาด เราทำท่าเหมือนตื่นตากับสิ่งที่เห็นมากจนเพื่อนบอกว่า...ไม่มีใครแย่งหรอกน่า ขยะพวกนี้ไม่มีใครเอา มันไม่ได้มีค่าอะไร จะอีกกี่เดือนกี่ปีมันก็ยังอยู่ อยู่จนชิน อยู่จนลืมไปว่ามันยังอยู่...ก็ขนาดสิ่งมีค่าอย่างชายหาดที่สวยงาม พวกเขายังลืมไปเลยว่ามันมีอยู่...”

"ตอนที่สะพายกระเป๋าอวนไปเก็บขยะ มีคนทักเบาๆ ว่า "สาวนี้บ้าม้าย??!" (ภาษาใต้แปลว่าผู้หญิงคนนี้บ้าหรือเปล่า) เดินเก็บขยะพวกนี้ไปทำอะไร ฉันคิดว่า...เราน่าจะมาบ้าด้วยกันนะ เพื่อทะเลและชายหาดสวยๆ ของทุกคน"

...

(ดูเพิ่มเติมได้ที่ Facebook : Souvenirs from the sea และ krabi heartel :: the painting rooms)

เปิดอ่าน 672